Klinicki Maksymilian

Klinicki Maksymilian, ps. Wierzba (13.01.1916 Brodnica – 1984 Brodnica) – major rezerwy WP, „cichociemny”. Był uczniem gimnazjum w Brodnicy, którego nie ukończył – zgłosił się ochotniczo do wojska polskiego. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. jako podoficer Ośrodka Zapasowego 4 DP. Po klęsce wrześniowej był internowany na Węgrzech. Od maja 1940 r. przebywał najpierw w syrii, potem w Afryce Północnej, odbywając służbę w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Karpackich. Brał udział w walkach pod Tobrukiem i w bitwie pod Gazalą. We Włoszech odbył przeszkolenie z zakresu dywersji. Zaprzysiężony 14 lutego 1944 r., zrzucony do Polski 30/31 maja 1944 r. otrzymał przydział do AK-Kraków. Przewodził najpierw oddziałom partyzanckim „Grom”, a następnie został dowódcą 3 kompanii samodzielnego batalionu „Skała”. Po wojnie mieszkał i pracował w Brodnicy. Odznaczony był m.in. Krzyżem Virtuti Militari V kl. oraz trzykrotnie Krzyżem Walecznych.
Źródła: Stefan Bilski, Ziemia Michałowska nr 8 (20) z dnia 24 maja 1991; Stefan Bilski, Słownik biograficzny regionu brodnickiego, Brodnica-Toruń 1991, s. 53.